و مركّب روح است و كم كردن آن روا نيست مگر در وقت حاجت كه طبيب حاذق بگويد و رخصت دهد و شروط لازمه آن بيست و هشت شرط است اوّل آنكه خون بسيار باشد دويّم آنكه زمستان نباشد و اگر ناچار شود در آخر روز خون بگيرد و كم بگيرد و روزى باشد كه ابر و باد نباشد و اگر ممكن نشود باد جنوبى بهتر از باد شمالى باشد سيّم آنكه زن اگر باشد آبستن نباشد و اگر ناچار باشد آبستن بعد از پنج ماه خون بگيرد و حايض به شرط آنكه خون ازو كم آيد با وجودى كه در بدنش خون زياد باشد چهارم آنكه قولنج از ثقل نداشته باشد پنجم آنكه بسيار چاق نباشد ششم آنكه بسيار لاغر نباشد هفتم آنكه سير نباشد هشتم آنكه در حال امتلاى معده نباشد و اگر خواهد اماله كند يا قى نمايد پس خون بگيرد نهم آنكه تا دوازده ساعة بعد از جماع خون بگيرد دهم آنكه بعد از ماندن بسيار در حمّام نباشد يازدهم مزاجش سرد نباشد دوازدهم آنكه پس از ناخوشى و لاغرى بسيار نباشد سيزدهم آنكه